A kiedy nadejdzie wiosna, spiję słońce ze słodkich kieliszków i naparstków...
Wsłucham się w szelest rosnącej trawy na polanie ...
Odczytam stary napis na kamiennej tablicy...
Na chwilę cofnę się w czasie wyglądając przez okno starego wiatraka...
Zanurzę zdeptane w marszu nogi w zimnym potoku...
Dotknę ciepłego pnia smukłej brzozy na skraju ścieżki
Włożę głowę w chmury i spojrzę na wszystko w dół jak dobrodziej z ambony
Wsiądę na wysłużony rower i dotrę do wsi, nad którą dusze są w gwiazdach zamknięte...
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz